De eerste nacontrole van het rechteroog
Vanacht was ik al om half 4 klaarwakker. Ik heb totaal geen pijn gehad en ook de pijnstiller (Diamox) heb ik niet ingenomen, maar ik kon niet wachten tot het kapje eraf zou worden gehaald. Toen ik even naar de toilet ging (zonder bril op) heb ik even stiekem onder het kapje gekeken. Mijn oog zag er wat "lui" uit en heel vettig van de antibioticazalf. Mijn pupil was wat kleiner dan het andere oog, maar verder was er niets te zien. Geen rood doorlopen ogen en ook geen blauwe plek of iets dergelijks van de prik. Ik wierp een blik op de verjaardagskalender en ik kon de namen lezen! Vervolgens kon ik dus niet meer slapen omdat ik zo blij was!
Om half 12 moesten we bij de kliniek in Oegsgeest zijn voor de eerste nacontrole. Gelijk bij binnenkomst haalde de receptioniste het kapje eraf en mocht ik in de spiegel kijken. Wat zag ik al scherp! Ik voelde wel een soort zandkorrel, maar dat was het wondje in het hoornvlies. (Nu ik dit blog bijwerk voel ik het al niet eens meer) Vervolgens keek de oogarts naar het lensje en moest ik wat letters oplezen. Alles was goed en ik mocht weer gaan. Op de terugweg heb ik verkeersborden en straatnaamborden opgelezen. Ik kon al scherper zien dan met contactlenzen. Ik zie nu duidelijke randen en geen waas. Ook de blaadjes en de straattegels zie ik nu veel duidelijker en..... het zicht zal in de komende weken alleen nog maar scherper worden. Echt ongelofelijk!
We zijn naar de opticien gereden waar ik mijn bril heb gekocht met het verzoek mijn rechterglas eruit te halen. Die heb ik niet meer nodig :) De opticiens waren erg benieuwd en ik had beloofd dat ze het mochten bekijken als ik het had laten doen. Eerst met het blote oog, maar van heel dichtbij schijn je alleen een klein randje te zien. (dan moet je me wel van heel dichtbij bekijken haha) Maar met het oogmeetapparaat (met het felle blauwe lampje) konden ze de iris vergroot zien en het totale lensje.
Silvano mocht ook kijken en zag hoe het kunstlensje als het ware met een soort breisteek aan de iris vastgezet was. Ze konden niet geloven dat ik gistermiddag geholpen was en ik nu al bij hen langs kwam.
Ik deed daarna gelijk mijn zonnebril weer op en zo zijn we ook even een boodschap gaan doen bij de AH XL.
Ik loop nu thuis met een zonnebril op en de gordijnen zijn voor de helft gesloten. Verder gaat het heel goed. Geen napijn alleen wat hoofdpijn. De hersenen moeten wel even wennen aan dit nieuwe beeld. Ik hoop dat mijn blog andere slechtzienden helpt de stap te durven nemen. Ik kan niet anders zeggen dan dat het me heel erg is meegevallen. Een wortelkanaalbehandeling bij de tandarts is erger. Ik kijk nu al uit naar het linkeroog :-))
Vanaf nu 3x daags met 3 verschillende druppels elk om de 5 minuten druppelen. Dus daar moet je wel even voor gaan zitten.
Vanavond gaan we een fles chardonney drinken om het te vieren. Wel een alcoholvrije, vanwege de medicijnen, maar mag de pret niet drukken :-D